U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

Context bij het stadsgedicht:

 

Context bij het stadsgedicht: Stadsdichter steeg in Limburg tot grote hoogte maar daalde diep, ook in de herinnering.

 

Dichtersprofiel ― Kitty Schaap

 

 

Sterke vrouw

Al jaren ment ze de koppige os,

het zilver glinsterend rond de hals,

haalt ze de knoet over schonkige flanken,

rondt ze rotondes, altijd daar

 

waar men haar verwacht, een boegbeeld

voor allen; schenkt ze eerlijke koffie,

naait ze rellende jongeren een oor aan,

smeedt ze weerbarstige wijkbewoners aan elkaar,

 

maar nooit met het mes op tafel. Gesneden

uit onbuigzaam hout laat zij zich door niemand

van haar stuk brengen en is altijd daar

waar men haar het hardste nodig heeft.

 


 

IJzeren meiden

zoals de sterke vrouwen uit de geschiedenis.

Daar is haar op de tanden voor nodig,

een simpele emotie kan je maken of breken,

dat wijf wat zo nodig moet, die bitch, die heks.

 

Je volgt ze op de voet, een Thatcher, een Merkel,

terwijl je hoofd ondertussen stormachtig laveert

tussen een ingediende motie en een zieke moeder.

IJzeren meiden, zonder jullie kunnen we niet.

 


 

Oss en de maakbaarheid van het landschap

Aanschouw deze vijver.

Koolzwart oog in het zand,

gegraven in opdracht

als tijdsbesteding voor notoire

lamzakken. Hup de spa

in de grond, op zijn tijd een pafje

en maar doorspitten tot een peilloze

diepte is bereikt en inktzwart water

opborrelt. De perfecte appelvorm.

Dan is het wachten op vis

die vaak spontaan arriveert, zoals men

ooit dacht dat uit een zak meel

vanzelf muizen ontstonden.

Wellicht is er een rol weggelegd

voor de geschubde poten van vogels,

waaraan eieren blijven plakken.

Zo zorgt de generatio spontana

ook voor schrijvertjes en een liefdespaar

dat elkaar zoete Poolse woordjes

toefluistert aan de rand van het water.

Het landschap maakt zichzelf.

 

II

Is het niet goedschiks, dan kwaadschiks.

Wie hier niet hoort pakt zijn biezen.

Alles wat naar exoot zweemt wordt subtiel

een kopje kleiner gemaakt. Geen rol

voor Amerikaanse eik of dito vogelkers.

Wat uit dat land komt kan er beter blijven.

Geen hei meer, geen schapen of

keuterboeren onwelgevallig stuifzand,

maar alles liefdevol in de hand gehouden.

Met apparaten grondig aangeschoven

tot een grillig landschap vol kansen

voor de betere flora en fauna. Straks,

als de rupsbandensporen weg zijn,

wordt het hier nog mooier, begroeit

alles en komen de kromgebogen dennen

nog beter tot hun recht, en verandert

de vers gegraven vijver in een oase.

 

III

Al wandelend stuiten op een weg. Luid

zoemende auto’s markeren de overgang

 tussen bos en stad. Ook hier weer

maakbaarheid. Een enorme os

met fier gebogen kop torent uit boven

de bomen. Een droom van een  ontwerper

werd werkelijkheid, al moest er wel

een dikke streep door het dier zijn ballen.

Een kleinigheid, het werd een icoon

voor Oss. De minotaurus in oud roest,

snuivend met een kromgebogen nek,

de fantasie van een op roem beluste

gemeenteambtenaar hoog ter stede.

 

IV

De hei maakt zijn eigen volk. Konijnen,

schapen, en naar men zegt een kabouter

die altijd bereid is om een eindje mee te lopen.

Niet te vergeten de legendarische

Jan Tompe, die met zijn vrouw Netje

een plaggenhut bewoonde zonder water

en licht, en overdag zijn waar ventte

vanuit een zak over zijn schouder.

Zoals een marketentster de troepen

voorziet van het broodnodige, zo dreef

Jan met zijn spraakgebrek handel

met de Ossenaren, tot hij zijn plaggenhut

moest verruilen voor een fatsoenlijke

woning in naburig Heesch. Aanpassing

was ook toen al een sleutelwoord.

 

V

Een beetje gebied heeft zijn eigen berg.

Besneeuwde punt tot aan de hemel,

steile wanden om te beklimmen,

een boomgrens, een fauna van gemzen

en murmeltieren, van zwevende adelaars

of gekraagde gieren, een Mont Blanc,

Jungfrau of K2, een Kilimanjaro

of desnoods een Keuteberg. Zo niet Oss.

Maar ook hier is alles maakbaar,

bouw je simpelweg een centraal massief

van kapotte matrassen, plastic, schillen

en gevaarlijke stoffen, aarde er overheen

en voila, een piek, de Witte Ruysheuvel.

Geografisch hoogtepunt en nog makkelijk

beklimbaar ook. Vleugen kardinaalsmuts

en springende konijnen, de glibberige

afdaling gemarkeerd door kaardenbollen

als spiesen in de grond langs het pad. Daal af

in de vallei en geniet uit volle borst

van een zelfgemaakte bergtop.

 


 

Metamorphose

Niets is in dit decor misplaatst.

Een kobaltblauwe peilschaal die hoog water aangeeft,

nauwkeurig gevallen bomen met hun groene pruiken,

grijsbetonnen resten van een vervallen afscheiding

als de melktanden van een kind. Alles is klaar

voor de paringsdans in  dit voormalig zwembad,

deze locus amoenus voor vogels en waterdieren.

 

Ooit gluurden hier opgeschoten jongens

door een scheur in het zeil naar de kuise Suzanna’s

in het meisjesbad, hunkerend naar een zoen.

Net Pyramus en Thisbe, die elkaar ook beminden

door een nauwe spleet, als we tenminste

de Metamorphosen van Ovidius moeten geloven

Straks zijn alle vogels hier aan hun nesten begonnen.

 


 

 

Kitty Schaap

Cookie-beleid

Deze site maakt gebruik van cookies om informatie op uw computer op te slaan.

Gaat u akkoord?