Nell 'Svara' Creemers


Vervolmaken

Bevangen door de

blues, bewegen de dagen

traag naar volle maan.


Het universum

lijkt soms zo klein, de dag

een eeuw te duren.


Onbeperkt houdbaar

is alleen plastic in zee

Hij stijgt watervlug.


Als een halve maan

soms de herinnering, je

kleurt hem in tot vol.



Vastelaovendj

in elk glas bruist

een prikkel mist

zoet voor verdriet

bitter of bedwelmend

uitbundig is de smaak

van de ommekeer


uit as tot stof

ook zonder kruis

vloeit in elke beker

een druppel zen

om te doen of te laten

in de geur van maart

met bloesems

als voorbode



Verdichten tot gedichten

flarden licht verdichten

in vormloze overgave

tot dansende klanken


transparante gedachten

als cadeautjes nog

in ondoorzichtige taal verpakt


soms

te ontsluieren

ontrafelen


in verwondering

mezelf vergeten

als ik schrijf